Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego bezpieczne, szybkie i bezbolesne. Metodą rezonansu magnetycznego (MR) można diagnozować zarówno tkanki kostne, jak i miękkie. O ile w tomografii komputerowej (TK) otrzymujemy bardzo dobry obraz zmian kostnych, to metoda MR góruje nad TK w subtelnym rozróżnianiu rodzajów tkanek miękkich.  Wskazania do badania MR Badanie MR jest diagnostyką 2.lub 3.rzutu, tzn. w wypadku urazu lub bólu pierwsze w kolejności jest badanie kliniczne. Następnie należy wykonać dobrej jakości zdjęcia radiologiczne. W razie stwierdzenia złamania przechodzi się do terapii, której zakres zależy od rodzaju i rozległości złamania. W wypadku braku zmian urazowych na zdjęciach RTG i przy utrzymujących się dolegliwościach należy wykonać badanie TK lub MR. Na tym etapie można również zdecydować się na wykonanie artroskopii diagnostycznej. Wynika z tego, że wskazania do badania MR są podobne jak do artroskopii. Są to wszystkie stany po urazach, zwłaszcza zwichnięciach i skręceniach bez uchwytnych zmian kostnych na zdjęciach RTG, ostre lub chroniczne bóle kolana bez przebytego urazu, zmiany kliniczne w postaci opuchlizny lub zmian guzowatych w częściach miękkich.  Dokładność i przydatność kliniczna diagnostyki MR Diagnostyka MR kolana i innych stawów jest stosowana od 1980 roku i dysponuje bardzo dużym materiałem porównawczym. W wyniku wielu porównań spotykanych w światowej literaturze fachowej ogólna dokładność diagnostyczna metody MR przekracza znacznie poziom 90%. Szczegółowa analiza porównawcza metody MR oraz artroskopii ustaliła, że dokładność diagnostyczna obu metod leży na podobnym poziomie 90-95%. Opisywane różnice w wynikach były powodowane jakością sprzętu oraz poziomem doświadczenia poszczególnych ośrodków. Obecnie w dobrych ośrodkach Europy i Ameryki przyjął się następujący schemat. Po badaniu klinicznym przez lekarza specjalistę chirurga, ortopedę lub traumatologa i przy braku zmian urazowych na zdjęciach RTG kieruje się pacjenta na nieinwazyjną diagnostykę obrazową, nie dającą żadnych powikłań, a więc diagnostykę MR. W jej wyniku podejmuje się decyzję co do leczenia zachowawczego albo operacyjnego. Zabieg operacyjny, głównie metodą artroskopową, wykonuje się często ambulatoryjnie, minimalizując koszty oraz obciążenie pacjenta. Oszczędności finansowe Aparaty do diagnostyki MR są bardzo kosztowne. Z tego względu diagnostyka MR kolana i innych stawów bywa określana, zwłaszcza w literaturze ortopedycznej, jako „ jeszcze jeden drogi i niepotrzebny test diagnostyczny”- (an expensive and unnecessary diagnostic test). Wiele statystycznych analiz potwierdza jednak, że rutynowe stosowanie diagnostyki MR stawów oszczędza od 500 do 1000 dolarów w przeliczeniu na pacjenta. Oszczędność ta jest generowana zwłaszcza przez unikanie zbędnych i drogich zabiegów oraz przez skrócenie okresu hospitalizacji po dobrze zaplanowanych zabiegach terapeutycznych, „bez niespodzianek”. Kto powinien kierować na badanie MR kolana i innych stawów Diagnostyka MR stawów nie jest badaniem scrinningowym (przeglądowym). Aby utrzymać zysk ekonomiczny z tej metody pacjenci powinni być kierowanie przez chirurgów ortopedów lub traumatologów po uprzedniej selekcji po badaniu klinicznym i radiologicznym. W podsumowaniu należy podkreślić, że badanie MR jako jedyne badanie nieinwazyjne, pozbawione powikłań, nadaje się do monitorowania postępu fizykoterapii, co jest już standardem w leczeniu urazów sportowych w Europie i Ameryce. W. Mijal Radiolog